Ik ga kamperen en ik neem mee… een koksmes, een keukenschort en een magimix! Ja, echt! We konden voor het eerst sinds 2019 (!) weer een weekend weg met de oude band van Echtgenoot J en mijn oude toneelgroep. Zoals altijd formeerden we een culiteam, kwamen we samen om een plan te maken en kochten we boodschappen in voor ontbijt, lunch én diner voor iedereen. En zoals altijd aten we de eerste avond een goed gevulde minestrone met verse pesto uit een joekel van een pan en dronken we een biertje – dit jaar voor het eerst uit een tapje. Het weekend was begonnen! 

De vorige keer hadden we baby’s, peuters en kleuters bij ons en nu waren we de halve club de hele dag kwijt omdat ze hutten bouwden in het bos of geheime genootschappen aan het oprichten waren. En ze waren hongerig. We konden ons vorige kookplan dus niet zomaar overnemen en we wilden die kinderen een beetje betrekken bij het eten. Eén avond zouden zij voor zichzelf mogen koken, zodat wij erna rustig zouden kunnen dineren. Wel zo leuk voor degenen die geen kinderen hebben. Voor degenen die wel kinderen hebben overigens ook. Dus daar kwamen de ideeën: pizza, pasta pesto, pannenkoeken. De violist wilde wel poffertjes, maar dat was geen kind dus zijn stem telde niet. We hadden vrijwel alle p’s dus, een toetje van de tweeling en wraps. 

Nou daar gingen ze hoor, zwart achter de oren en verkleed als piraat na een onvergetelijke speurtocht van Kim de Meermin met Piraat Roodbaard: de één sneed paprika, de ander hakte komkommer en de kleine tweeling halveerde vakkundig druifjes. Echtgenoot J ontfermde zich over de pizza’s en kleine L maakte een verse pesto. En ja… toen kwam die magimix dus goed van pas!

De man van de Onsnorrige zou een fancy coleslaw maken en eigenlijk had ik die magimix speciaal voor hem meegenomen. Hij zei namelijk: ‘I was planning to cut it by hand and work like a donkey’. Dat vond ik een beetje zielig. Uiteindelijk heeft hij zich teruggetrokken in een stil hoekje van de camping, hoogstwaarschijnlijk met een biertje en kwam tevreden terug met een schaal prachtig handgesneden kool. 

Toen de kleintjes al het kinderspul op hadden (met wat hulp van een paar hongerige volwassenen – het waren goede pizza’s!) werden ze grondig geschrobd en op bed gelegd. We dekten een lange tafel, hingen er wat lichtjes boven en zetten de salades op tafel: biet met linzen en feta, coleslaw met cashews, tomatensalade en groene couscous. De firemaster legde nog wat vegetarische burgers, grote aardappelen en paddenstoelenpapillotes op de BBQ’s en we zakten heerlijk de avond in terwijl de kinderen in hun slaapzakken lagen (of stiekem bijeenkwamen met hun respectievelijke geheime genootschappen).

De ochtend erna kwamen dan toch nog die pannenkoeken op tafel bij het ontbijt en in de avond aten we een heerlijke auberginecurry en dhal van de man van de Onsnorrige (die dus stiekem vrij snorrig is) met Egyptische rijst van Meldrid en verse platbroodjes van het restje pizzadeeg. 

Een tap, twee BBQ’s met pizzasteen, een staafmixer, goede messen en een magimix. Ik ga glamperen en ik neem mee… 

Die stiekem vrij snorrige echtgenoot had me geïnspireerd! Ik had nog een halve kool in de groentela liggen – over van de minestrone die ik thuis al gemaakt had – en daarmee maakte ik mijn eigen oude vertrouwde coleslaw. Niks fancy: snel, eenvoudig en lekker als lunch, op brood met wat kaas of als licht diner met rauwe ham en goed brood met boter. 

Coleslaw

400 gr kool

1 appel

2 lente-ui 

50 gr walnoten

50 gr gele rozijnen

3 el mayonaise

3 el yoghurt 

Peper en zout

Snijd de kool heel fijn (in je magimix bijvoorbeeld). Snijd plakken van de appel en snijd de plakken weer in reepjes. Snijd de lente-ui in ringen. Rooster de walnoten even. Doe alles bij elkaar in een schaal en voeg de rozijnen toe. 

Meng in een kom yoghurt en mayonaise en breng goed op smaak met zout en peper. Meng door je salade. Laat liefst nog een half uurtje staan voor je het serveert. Deze salade blijft enkele dagen lekker in de koelkast en is goed voor 3-4 personen als lichte maaltijd. Eet lekker!