En toen stopte de oven er dan toch echt mee. Al maanden waren we aan het klungelen met stoppen die doorsloegen, bepaalde standen die we beter niet konden gebruiken en halfgare gerechten. In augustus al rende ik met een cake door de tuin naar de overkant in de hoop dat hij nog te redden was (dat was hij), dus die oven heeft het nog best lang volgehouden. Maar nu was het dan toch echt einde oefening. Razendsnel verdiepten we ons in ovens en bestelden meteen een nieuwe. De vriend die onze keuken bouwde zei, toen we hem vroegen of hij voor ons een keuken zou willen ontwerpen, dat hij zeer vereerd was omdat ik zo ongeveer in mijn oven woon. En zo is het.

Maar afscheid nemen van je oude vertrouwde oven en wennen aan zo’n nieuwe viel een beetje tegen, zeker omdat ik er zo ongeveer in resideerde. Die oude was inmiddels niet meer schoon te krijgen, de platen verkleurd en scheef, maar ik kon er heel goed mee werken. Het was mijn oven. En die nieuwe had allemaal vage standen en deed de eerste keer een uur over granola (die toen nog steeds vrij bleek was). Maar hup! In de orde der narigheid was dit natuurlijk helemaal niks.

Ik kocht een oventhermometer en maakte kokoskoeken. Dat is eigenlijk de oplossing voor zo ongeveer alles: als traktatie, bij liefdesverdriet, voor je glutenvrije of vegan vriendin, bij onstilbare zoetbehoefte, als je snel iets op tafel wil zetten, in mini-versie als friandise bij de koffie – en dus ook om je oven te testen. Die dingen worden namelijk ineens razendsnel bruin, dus je moet ze goed timen en ik heb ze bovendien zo vaak gemaakt, dat ik de twee ovens goed kon vergelijken. Iedereen die langs kwam kreeg een kokoskoek én een zakje mee naar huis, ik nam ze mee naar pianoles en naar de verjaardag van mijn neefje, deelde ze uit aan de vriendinnetjes van kleine L. en gaf er een paar aan Mrs. Elegance die zelfs na een paar dagen nog zei: ‘we devoured them’. En aan het einde van de week snapte ik mijn oven en had ik vele verzoeken voor het recept. Voilà!

De basis is van Holtkamp, die de koeken zigzag spuit en abricoteert (dat is niks anders dan bestrijken met abrikozenmoes, maar het is zo’n prachtig woord). Ik maak bolletjes met een ijstang en gebruik golden syrup, dat het wat karamellerig maakt. Je kunt de bloem eenvoudig vervangen door een glutenvrije variant en kiezen voor vegan boter en het ei weglaten. Ik voeg de droge ingrediënten soms de avond ervoor al samen en zet de overige ingrediënten klaar, dan staan ze de dag erna in 10 minuten in de oven. Je kunt het beslag ook in de koelkast bewaren en last minute een plaatje koeken bakken. Hoewel ze ook na een paar dagen nog heerlijk zijn, vind ik ze het lekkerst als ze net uit de oven komen, de randjes knapperig zijn en het binnenste smeuïg en liefst nog een beetje warm. Je zou er bijna een nieuwe oven voor kopen.

Kokoskoeken

240 gr geraspte kokos

210 gr fijne suiker

60 gr bloem

Goede snuf zout

25 gr boter

100 gr melk

60 gr golden syrup

Half ei

Verwarm de oven voor op 180°. Meng de droge ingrediënten. Verwarm in een pannetje op laag vuur boter, melk en stroop tot de boter gesmolten is en meng grondig met de droge ingrediënten en tot slot het halve ei.

Maak bolletjes met een ijstang en bak ongeveer 20 minuten, afhankelijk van de omvang van je bolletjes. Ze bruinen op het laatst ineens snel, dus hou ze de eerste keer goed in de gaten. Of als je een nieuwe oven hebt. Eet lekker!