Van wijn inkopen weet ik weinig. Ik ben niet geïnteresseerd in chique wijnhuizen of flessen die veel geld waard worden naarmate je ze langer laat liggen, maar ik ben wel gek op wijn proeven en op wijn-spijscombinaties. Ik weet vooral wat ik lekker vind en vind het altijd leuk om iets nieuws uit te proberen. Inmiddels is wijn kopen gemakkelijker omdat ik meer weet over de vinificatie, de wijngebieden, druiven, appellaties en etiketten, maar ik ben ooit gestart met maar gewoon heel veel uitproberen. Je moet ergens beginnen. Want, hoe weet je wat je lekker vindt? Hoe vul je je wijnrek, hoe bouw je een kleine verzameling op? Hoe kom je iets meer te weten over wijn? Er bestaat voor zover ik weet geen methode voor en ik heb de waarheid niet in pacht, maar ik kan wel vertellen hoe ik het deed. En doe.

Toen ik studeerde had ik, zoals iedereen, een klein budget. Dus ik kocht kleine wijnen, gewoon bij de supermarkt. Ik wist er nog niks van, maar ik probeerde al wel veel uit en legde de flessen gewoon in een heel klein wijnrekje in de keuken. Zelfs met supermarktwijnen kun je ontdekken wat voor stijl, welke druiven, welk land of welke streek je interessant en lekker vindt. In de supermarkt in Frankrijk kwam ik er overigens al snel achter dat flessen van ongeveer dezelfde prijs veel lekkerder waren. Wat een ontdekking!

Met mijn ouders ging ik als kind al naar wijnhuizen. Ik herinner me een zonnig terras in de Mosel met uitzicht op de wijnterrassen, een tafel vol glazen (gevuld met appelsap voor mij), stevig brood en reuzel met spekjes erin voor op dat brood. We werden er vaste gast en hebben zelfs wel eens geholpen bij de oogst, met tussen de middag sauerkraut in de wijngaard met een glas Riesling. Magisch. Altijd namen we flessen mee terug. En dat doe ik dus ook als ik op pad ben: me een beetje verdiepen in de streek, wijnhuizen bezoeken, proeven en een paar flessen meenemen. Niet te veel, want een warme auto is niet best voor de wijn. En als je daar dan toch bent en een beetje plek over hebt in je auto, neem dan meteen een fles mee voor familie of vrienden. Dat doen zij dan vast ook voor jou.

Zo bouw je namelijk ook je smaak en kennis uit: door veel verschillende wijnen met aandacht te proeven. Mijn ervaring is dat je toch vaak teruggrijpt op smaken die je lekker vindt, streken die je kent, waar je fijne herinneringen aan hebt. De fles die je broertje meenam uit de Priorat had jij misschien nooit gekocht, maar blijkt geweldig. En die Chassange-Montrachet van je vader was lichtelijk boven jouw budget, maar een fantastische smaakervaring. Zo doen wij dat dus: we nemen wijn voor elkaar mee – gewoon een paar flessen – en het liefst drinken we die met elkaar.

Sinds een jaar doen we nog iets anders leuks: we hebben een familie wijn abonnement. Voor een vast bedrag kiest degene die aan de beurt is een aantal flessen uit en verdeelt ze over ons allen. Dat betekent dat je eens per jaar mooie flessen uit mag zoeken en drie keer gefêteerd wordt. Allebei is geweldig leuk! We houden een spreekbeurtje, delen de smaakervaringen in een appgroep en proeven zo veel verschillende wijnen, met thema’s als Italië, Spanje, Limburg, ‘rare druif in klassiek wijngebied’ en ‘gewoon een lekker wijntje, niet te moeilijk’.

Ik heb ook een officieel wijn abonnement, waarbij ik elke maand verrast word met drie wijnen van kleine wijnboeren; vaste (kleine) wijnhandels waar ik regelmatig kom en importeurs waar ik direct wijn bij koop. Ik stap regelmatig een wijnwinkel binnen (of bezoek er één online) en vul een doosje met zes verschillende flessen die ik niet ken. Of ik kies juist een doos met allemaal dezelfde flessen en drink de wijnen bij verschillende gerechten. Ik kook regelmatig uitgebreide diners, waardoor ik me weer kan verdiepen in wijn-spijscombinaties en gericht op zoek ga naar een mooie fles. Wanneer kleine L. bij de Onsnorrige logeert, gaat er een mooie ‘oppaswijn’ mee en er komt er ook altijd één terug, het liefst iets lekker obscuurs. Een tochtje door Nederlands en Belgisch Limburg met een gids bracht me een ontmoeting met een wijnboer die net zijn, mij onbekende, druiven binnenhaalde en enthousiast vertelde over zijn wijn. Bovendien zijn we zelf een beetje wijnboer door bij een Nederlandse wijnboer een aantal stokken te leasen. Zo zijn we betrokken bij het proces van wijn maken, lopen we ieder jaar door de wijngaard en spreken we regelmatig met de boer over de keuzes die hij maakt, het effect van klimaatverandering of nieuw aangeplante druivenrassen.

En zo kun je op veel verschillende manieren – afhankelijk van je drinktempo, de plek waar je je wijn kunt bewaren en het aantal vrienden dat je uitnodigt – al snel wat kennis en een kleine verzameling opbouwen. Na dat kleine rekje in de keuken, verhuisde mijn verzameling naar een iets groter rekje in mijn kledingkast (de slaapkamer was kouder dan de keuken) en daarna naar nog weer een iets groter rekje in de berging. Mijn verzameling zit voor het grootste deel in mijn hoofd en ligt in het rek op land of streek. Op de fles houd ik bij tot wanneer de wijn te drinken is en van wie ik hem hebt gekregen met een ordinair stuk afplakband en een stift. Zo etiketteer ik het wijnrek ook; je verplaatst dat stuk tape gewoon als je ineens meer wijnen uit een bepaalde streek hebt en een extra rijtje nodig hebt. Ik ken mensen die hun verzameling bijhouden in een wijnapp of in een Excel bestandje. Dat laatste heb ik ook ooit gedaan, maar dan moet je het ook bijhouden als je een fles weghaalt en dat doe ik dan weer niet.

Gaandeweg wilde ik wel wat meer weten over wijn. Ik kocht eerst een aantal boeken, met name over wijn-spijscombinaties en las er gericht in wanneer ik een gerecht of juist een wijn had waar ik iets mee wilde. Ik bekeek eens een kaart met wijngebieden, las iets over druiven. Later ging ik cursussen doen – daar doe je gericht kennis op en proef je veel verschillende wijnen. Ik vroeg (en vraag!) advies in wijnwinkels, waar ik ook altijd veel vragen stel over de wijn, en ik ben veel wijn gaan proeven met de Wijnzuster. Noteren wat je ziet, ruikt en proeft helpt enorm om te weten te komen wat je lekker vindt en om druiven, wijnstijlen en herkomstgebieden te leren herkennen.

Letterlijk de hort en de boer op dus, veel uitproberen, koken, proeven, delen en ervaren. En als je dan een kleine voorraad hebt, is het zo leuk om een gerecht te bedenken en er een leuke fles bij te zoeken uit je verzameling. Of andersom: je kiest een fles en bedenkt er een lekker gerecht bij. Ik loop regelmatig naar wat we inmiddels grinnikend onze wijnkelder noemen: de berging, een inspiratieloos hok waar tussen de tent en de kerstspullen toch maar mooi zo’n 70 flessen liggen. Dat inspiratieloze hok ligt namelijk onder onze prachtige daktuin waardoor er een constante, lage temperatuur is. Net echt. Van wijn inkopen weet ik weinig, maar ik doe het wel heel graag. Met mijn wijnkelder.