We hadden weer eens gasten bij ons apéro, de Onsnorrige en de Zangeres schoven aan en ze wilden allebei iets bijdragen. De Zangeres wilde wel helpen koken en de Onsnorrige wilde wel een thema aandragen. Rond. Rond? Rond. Cirkel. Bol. Balvormig.

We snapten het. Ook toepasbaar op onze buikjes aan het einde van de avond, aldus de Onsnorrige. En ze had nog wel zes miljoen ideeën. Maar dat hoefde niet, want wij konden er wel wat mee. Rond is namelijk een heel gangbaar woord als je wijn proeft. Volgens Peter Klosse betekent het zoiets als een wijn waarin het filmende mondgevoel overheerst. En rond eten koken zou ook wel lukken.

Dus daar gingen we hoor! We trapten af met een crémant de Bourgogne (bubbels!) met zo’n volle, zacht-romige mousse en geuren van toast en peer. Best rond. We aten er bijna ronde platbroden bij (van een restje pizzadeeg, werkte mooi!) met knoflookolie en zoutflakes, kaaskoekjes gesneden van een rol en devils on horseback – rolletjes van pruim, chutney en spek. Rolletjes zijn rond. En we hadden goede gesprekken met oneliners als: ‘Mijn man is een slechte juf’ en ‘Je bent zelf laf in je bubbel’. De avond was nog maar net begonnen, maar het was een goed begin, gevolgd door een plaattaartje met geitenkaas en schijfjes biet. Ook best rond. En goed.

We dronken A la rêverie van Chateau de Monfrin, een blend van 80% Roussanne met wat Grenache blanc uit de Rhône, die zo mooi in balans was! Het werd de favoriet van de avond. Rijp geel fruit, peer, honing, meidoorn en wat kruidigheid (laurier?), rond door de ‘lie’ en een beetje houtrijping. De Wijnzuster zette prompt Rêverie van Debussy op terwijl we genoten van de mooie wijn-spijscombinatie.

Even later zette ze een pannetje op waar een romige paddenstoelenragout in bleek te zitten, die ze serveerde met rondjes van bladerdeeg met wat Parmezaan. Ze serveerde er een Zuid-Afrikaanse Chardonnay bij uit Elgin, met goed wat hout. Zo’n boterige wijn met tonen van vanille die door voldoende citrus toch in balans is en met het eten erbij duidelijk wint aan diepte. Erg lekker en ook, jawel, nogal rond.

De Onsnorrige had onderweg bij een kaaswinkel spontaan bedacht dat een goede kaasplank wel lekker zou zijn en ze had gevraagd om ronde kazen. De uitbater had wat verbaasd gevraagd wat voor soort kazen ze dan wilde en was nog verbaasder door het antwoord: ‘Maakt niet uit, als ze maar rond zijn.’ Dat waren ze: een mini-Epoisse, een plak Fourme d’Ambert een rond geitje met as. Ze waren heerlijk en de Wijnzuster haalde meteen één van haar dessertwijnen tevoorschijn (ze had er twee): een Muscat de Beaumes de Venise. Hij paste vooral prachtig bij de blauwe kaas, zo’n aromatische vin doux naturel met honing, muskaat en tropisch fruit. Deze gang was echt een cadeautje.

De laatste gang was dat echter zeker ook: een proefdessert voor het kerstdiner van de Wijnzuster, waarvan het gedurende de avond steeds onwaarschijnlijker werd dat het de kerstgasten ooit zou bereiken, gezien de nieuwe maatregelen. Maar wij genoten ervan: pannacotta met kokos en kardemom, geserveerd met gouden balletjes en geschaafde witte chocolade. Heel feestelijk, zeker met twee muskaatwijnen: de muscat de Beaumes de Venise en een Moscato d’Asti. De Onsnorrige had meteen door dat het dezelfde druiven waren en ik haalde de muskaat eruit. Wat een team! Vergelijkbare druiven, met vergelijkbare tonen, maar een heel andere vinificatie en daarmee zo’n ander mondgevoel en zo’n andere stijl. De Moscato d’Asti, hoewel het minst rond, paste het best.

De Zangeres rolde laat op de avond in een rotvaart naar huis met een haastige buschauffeur en de Onsnorrige liet eenmaal thuis weten dat ze ‘Rond als een blij eitje’ was. Rond, cirkel, bol, balvormig – het was allemaal voorbij gekomen. Wat een leuk thema! En wat een heerlijke avond. Nu het ernaar uitziet dat de wijnopleiding weer gestaakt zal moeten worden zullen we onszelf maar weer moeten blijven uitdagen. Kom maar op met die zes miljoen andere ideeën!

Plaattaartje met biet en geitenkaas

Portie korstdeeg (of kant en klaar deeg)

Twee ongekookte bieten

125 ml room

150 gr geitenkaas

1 ei

Paar takjes tijm

2 lente-ui

Handje geschaafde amandel

Peper en zout

Als je zelf een korstdeeg maakt begin je daarmee, zodat het een uurtje kan rusten. Terwijl je deeg rust, rooster je de bieten. Verpak ze in aluminiumfolie en rooster ze ongeveer een uur op 200°C. Pel ze als ze voldoende zijn afgekoeld en snijd ze in plakken.

Prak 100 gram geitenkaas en meng met room, ei en breng goed op smaak met peper en zout. Ris de tijm en snijd de lente-ui en houd apart. Al deze stappen kun je voorbereiden.

Rol het deeg dun uit en bekleed er een plaat mee (ik gebruikte een pizzaplaatje met een diameter van 32 cm, verdubbel de hoeveelheden als je een hele plaat wil maken). Spreid het room-kaasmengsel erover uit en bestrooi met de helft van het groen. Schik de bieten erop, bestrooi met de andere helft groen, de rest van de geitenkaas, de amandelen en maak op smaak met peper en zout. Bak ongeveer 35 minuten in de oven.

Als licht maal lekker met een salade van bijvoorbeeld veldsla, maar ook goed als voorgerecht of hapje in kleine vierkantjes. Je kunt de biet vervangen door andere groente, bijvoorbeeld linten rauwe courgette of paprika. Of stukken geroosterde venkel of pompoen. Of maak hem eens met paddenstoelen, rozemarijn en Emmenthaler. In plaats van amandelen kun je ook pistachenoten of pijnboompitten gebruiken. Het deeg dat ik over had gebruikte ik de dag erna voor een snelle flammkuchen met het restje spek van de devils. Nou ja, allemaal lekker.