Afgelopen weekend mocht ik mijn neefje, ook al een kleine L., eten geven. Hij mag sinds kort vast eten en hij kreeg pasta met paprika en courgette. Lekker dat hij het vond! Toen onze kleine L. nog maar net mocht experimenteren met vast eten, kochten we mini-mini-pasta in Italië en dat heeft ze vanaf het begin heerlijk gevonden. De lokale toko bleek ook heel kleine pasta te verkopen, maar al snel at ze gewoon met ons mee. Met haar handen propte ze de penne en fusilli naar binnen: ‘Mmmmmmm’. Dus als ik vraag: ‘Wat wil je eten, jij mag kiezen!’, zegt ze: ‘Pasta, natuurlijk. Ik ben toch een pastamonster.’ En inmiddels zijn er dus twee kleine pastamonsters, twee kleine L.’en.

Laatst had ik het met echtgenoot J. (een groot pastamonster) over de manier waarop onze moeders pasta maakten in de jaren ’80: macaroni met een zakje saus van Knorr en heel veel groenten. En dan ook nog met totaal ongepaste groenten zoals prei en wortel. Het had, kortom, weinig met pasta te maken, maar het was wat mij betreft wel een heel welkome afwisseling van aardappelen, groenten en vlees. Ik vind het altijd fascinerend dat Elizabeth David al in de jaren ’50 beschreef hoe de Italianen hun pasta’s maakten en dat wij hier dertig jaar later nog met die zakjes aan het rommelen waren. Inmiddels gebruikt mijn moeder die zakjes natuurlijk niet meer en bovendien kookt mijn vader meestal en die houdt sowieso meer van experimenteren, maar lang was dat de pasta die ik at. Of, nou ja, macaroni dus. Of spaghetti. Pasta was toen nog gewoon iets zoets voor op je boterham.

Hier wordt dus elke week wel pasta gegeten, inmiddels meestal met bestek overigens. Pasta met gerookte zalm is heel zelfs lang zo favoriet geweest bij echtgenoot J. dat hij dat wekelijks maakte. Dat was een beetje jammer, want dat is eigenlijk echt een heel lekker gerecht, maar alles wat je wekelijks eet wordt saai. Ik hou van klassieke pasta’s en experimenteer wel in de marge, maar ben eigenlijk vrij trouw aan de originele recepturen als het gaat om kooktijden en de verhouding van pasta, saus en smaakmakers.

De enige uitzondering die ik wel eens maak is een vrij onalledaags recept voor een ‘magic-one-pot-spaghetti’ – een bereidingswijze die ik zo bizar vond dat ik het recept bewaarde. Ik heb geen idee meer hoe ik eraan kom. Soms maak ik het omdat het werkt en omdat het zo leuk is om eens iets anders te proberen of omdat de ingrediënten toevallig in huis zijn en ik eraan moet denken. Zoals laatst toen er cavalo nero in de groentetas zat, ik nog citroenen in de groentela had liggen en er ook nog wat lekkere kerstomaten op de schaal lagen. Het basisrecept vind ik vrij flauw van smaak, dus ik verzin er altijd iets bij. Dit keer maakte ik een pesto van het restje basilicum om erdoor heen te doen. Ons pastamonster zat te smullen! Ik heb er ook wel eens blauwe kaas doorheen gedaan en ook dat was lekker. Taleggio erdoor lijkt me overigens ook wel wat. Als je geen cavalo nero kunt krijgen is gewoon boerenkool ook lekker of spinazie (maar houd dan rekening met het extra vocht). En kijk goed naar de kooktijden van de pasta die je kiest, want alle pasta kan uiteraard. Dus hup! Aan de tover voor je pastamonsters!

One-pot-pasta

400 gr pasta

400 gr kerstomaten, grof gehakt

Zest van 2 citroenen

Goede scheut olijfolie

1 liter groentebouillon

400 gr cavalo nero of boerenkool, zonder stelen

Parmezaanse kaas naar smaak

Peper en zout

Een extra smaakmaker naar wens

Zet een ketel water op, bereid de groenten voor en zet een wat brede, niet te diepe pan klaar. Kijk naar de kooktijd: haal er vijf minuten vanaf en zet dat getal klaar op je kookwekker. Doe de pasta in de pan en voeg tomaten, zest, olie en bouillon toe. Breng met deksel aan de kook, zet dan de wekker en laat zonder deksel zachtjes koken terwijl je regelmatig roert. Voeg als de wekker gaat de cavalo nero toe kook nog 5 minuten. Roer er, als bijna al het water opgenomen is, de parmezaan en eventueel je pesto, blauwe kaas of andere smaakmaker doorheen. Breng op smaak met peper, zout en eventueel nog wat citroensap. Genoeg voor vier personen. Eet lekker!