
Ooit gebruikte iemand tijdens een wijnproeverij het woord snorrig. ‘Kijk, we kunnen natuurlijk snorrig gaan doen en zeggen dat de wijn goudgeel is, naar kweepeer ruikt en een vleugje hout lijkt te hebben, maar we kunnen ook gewoon zeggen: lekker wijntje!’ Sindsdien is dat een gevleugeld woord geworden met een heel eigen betekenis. Het staat voor mij voor praktisch en vrolijk een beetje gewichtig doen over lekker eten en drinken.
Over Snorrige Sandra
Het huis waarin ik opgroeide had een veel gebruikte keuken en een goed gevuld wijnrek. Mijn vader was slager, mijn opa had de grootste moestuin van de stad, in de keuken van mijn oma rook het altijd naar ingemaakt fruit en mijn moeder maakte iedere dag met aandacht vers en lekker eten. Ik bezocht als kind al wijnhuizen, ging jong zelf aan de slag in de keuken en was er als de kippen bij als mijn ouders een diner voorbereidden. In de keuken van Hubert en Marjolijn Haenen van Le Relais Gastronomique, waar ik (bijna) alles mocht doen, ontwikkelde ik me verder en groeide de interesse voor alles wat met eten en drinken te maken heeft. Ik studeerde van alles, genoot van mijn werk en besloot uiteindelijk van gastronomie toch niet mijn vak te maken. En dus ben ik maar gewoon lekker veel gaan lezen, schrijven en leren (van een Balinese kookcursus tot de vinologenopleiding) en vooral heel veel gaan koken – in de kleinste keukens en op de gekste plekken, voor allerhande gelegenheden, voor allerlei mensen, van intiem en exclusief tot omvangrijk en gemakkelijk. Zo heb ik van gastronomie mijn grootste – wat uit de hand gelopen – hobby gemaakt en daar schrijf ik graag over: wat ik maak, hoe ik kook, hoe je ontspannen plant en kookt voor grote groepen, fijne wijn-spijscombinaties, culinaire lifehacks en mislukte projecten. Eet lekker!
Ook te vinden op: @sandra_van_der_meijden
De prachtige tekeningen zijn van Meldrid Ibrahim (www.meldrid.nl / @meldrid_). Met veel dank aan de Onsnorrige, de Wijnzuster, mrs. Elegance en echtgenoot J.





