Voorjaarsvakantie. Tijd voor de kleine eetclub! De een had koorts en de ander hoestte als een zeehond, maar de kleine eetclub afzeggen – ho maar. We hadden het de dag ervoor pas bedacht, dus het was spontaan, we hadden niks voorbereid of ingekocht, het kon prima verzet worden, het was nog wel even vakantie en er kwamen nog wel meer vrije dagen en vakanties aan. Maar nee. Dus we bedachten een eenvoudig menu en de Wijnzuster en ik deden de boodschappen om onze kleine koks een beetje te sparen. Die bleken toen we thuiskwamen gewoon chips te eten en spelletjes te spelen. Ach ja. 
 
Alice in Wonderland was het thema dit keer. Volgens het Lewis Carroll genootschap is eten en drinken alomtegenwoordig in het verhaal en zelfs noodzakelijk voor de loop van het narratief. Uiteraard! Alice wordt groter of kleiner door een hapje of een slokje en ze maakt er vrienden mee. Beetje vreemde vrienden, maar toch. 
 
Een high tea, voor de hand liggend, hadden we al eens gedaan, dus we moesten even ons best doen. Een greep uit de lijst die we online en in ons geheugen vonden: cakeje, soep, krentenkoekjes, kersentaart, chocolade, toffee, paddenstoelen, eieren, thee, brood, wijn, vis, pastei en taartjes. 
 
Daar konden we wel wat mee. Mijn eerste eenvoudige menu-idee bleek niet eenvoudig genoeg met hoest en snot: soep, omeletje met paddenstoelen, pastei met vis, clafoutis, thee met chocolade en koekjes. Best leuk.  
 
Maar het werd een homemade courgettesoepje uit de diepvries van de Wijnzuster met hartige bladerdeegkoekjes, pastei met twee soorten zalm en salade, mango-ijs (geen enkele relatie met Alice, wel altijd lekker) en thee met notenrotsjes en krentenkoekjes. 
 
Die kleine van de overkant ging vol verve aan de hartige koekjes in de vorm van de symbolen op speelkaarten, kleine L aan de notenrotsjes en wij aan de rest (met een lekker glas, stond in de lijst!). De krentenkoekjes kregen van die twee niet alleen het stempel ‘eat me’, maar ook wonderlijke teksten als ‘eat girls’ en ‘eat Jenny’. Jenny is de poes. Zielig. Maar tussen het hoesten en snotteren door werd er wel hard gelachen. 
 
Een stok speelkaarten verdeeld over de tafel als decoratie, servetten met hartjes, thee in een tuttig Engels kopje en een etagère voor de friandises – zo heb je eenvoudig een spontaan Wonderland diner. Geverfde rozen, gekke hoedjes, poes verkleed als de Cheshire cat, kleine flesjes met ‘drink me’ – ik had nog een heleboel ideeën. Maar dit was leuk, lekker en snel, met genoeg tijd voor de film (die van Burton uit 2010) en zelfs voor een spelletje of twee erna. 
 
Vier spelletjes later. Een eenzaam koekje op de etagère, een lege zak chips, twee paar rode konen en wallen tot onder de oksels. Tijd om af te ronden. Tijd om Wonderland in te ruilen voor dromenland.

Snelle bladerdeegkoekjes (zoet & hartig) 
 
kant en klaar bladerdeeg 
1 dooier 
scheutje melk 
Zoet: (parel)suiker, kaneel, geschaafde amandelen 
Hartig: zeezoutvlokken, sesamzaad, maanzaad, zonnebloempitten 

Verwarm de oven voor op 220°C. Ontrol het verse bladerdeeg of ontdooi het bevroren bladerdeeg. Steek of snijd vormpjes uit het deeg en leg ze op een bakplaat.  

Klop de dooier los met een scheutje melk en bestrijk je koekjes ermee. Bestrooi dan met je zoete of hartige strooisels (dit is slechts een idee). Bak ongeveer 8 minuten tot de koekjes mooi gerezen en knapperig zijn. Houd ze in de gaten, het kan snel gaan!  

Laat afkoelen en serveer met een soepje, bij een apéro, bij een kop thee of als onderdeel van een dessert. Eet lekker!