Die kleine van de Onsnorrige (6) heeft vele talenten: hij kan goed dansen en piano spelen, hij is grappig en muzikaal en origineel en lief en energiek. Dus toen hij voor school een filmpje moest maken over zijn talent, koos hij voor verstoppertje. Wat? Precies. Dat dacht de Onsnorrige ook toen die kleine dat zei. En dat dacht de Wijnzuster ook toen ik het nieuwe thema voor ons apéro aankondigde. Ik had de Onsnorrige om hulp gevraagd, dan krijg je dat.

Maar waar te beginnen? Als je verstopt combineert met eten in je zoekmachine kom je op heel andere zaken uit en het duurt nog even voor het Pasen is. Maar toen het eenmaal zover was, stonden we in mijn keuken allebei toch heel hard te roepen dat het heus wel gelukt was en dat we zooooo’n leuke wijn hadden! Sinds ik de vinologenopleiding volg, spuug ik mijn wijn veelal uit (wat moeilijk met enige elegantie gepaard kan gaan), dus ik verheugde me enorm op een avond heel gewoon en tamelijk elegant wijn drinken.

De Wijnzuster startte met een mystery wine in een zwart glas. Ga dan maar eens raden wat erin zit… Het bleek een mooie Rioja-rosé met in de eerste snuif wat rozen en frambozen en na het walsen lekker wat stal. Dat het een rosé was, had ik goed geproefd – je voelt de tannines in je mond! – maar het herkomstgebied herkennen bleek nogal lastig. De eerste verstoppeling was gevonden, buut Rosé! Intussen lagen er deegpakketjes gaar te worden in de oven, waar sardientjes in verstopt waren. De empanada’s waren prachtig en pasten goed in het thema, net als de wijn: een pecorino. Dat druifje heeft zich een hele periode verstopt en is per toeval weer ontdekt, aldus de Wijnzuster. Dat is fijn, want het is een lekkere wijn, mineralig met wat abrikoos, kweepeer en honing. Echtgenoot J, die zich in een restaurant met collega’s verschanst had, was met veel verhalen weer tevoorschijn gekomen. Die hebben we maar met een empanada en een lekker glas snel weer achter een scherm gezet, zodat wij toe kwamen aan proeven.

Want het was mijn beurt en ik had twee gefrituurde balletjes gemaakt met een verrassing erin: een arancini van citroenrisotto met een stukje buffelmozzarella in het midden en een Scotch egg, een eitje verstopt in een dunne laag gehakt. Erbij kwam een Greco di Tufo, gemaakt van druiven die groeien op een heel specifiek verstopt wijngaardje in de buurt van Napels. De wijn was zuiver en mineraal voor zo’n warme streek en rook naar citroen en amandel. De balletjes waren niet helemaal perfect – de olie was te heet, waardoor het binnenste niet helemaal warm was. Ach ja, lekker was het wel. We aten de arancini met net niet helemaal gesmolten mozzarella en het eitje legden we nog even in de oven. 

Toen het eigenlijk al tijd was om te gaan slapen, legde ik nog een platbroodje gevuld met langzaam gestoofde kip, uien en krenten in de oven en schonk nog een rosé uit Veneto in – zo’n fris, kruidig, naar citroen en frambozen geurend glas dat je eerder in de Provence zou verwachten. Vermommen is ook een soort verstoppen. Echtgenoot J kreeg achter zijn scherm ook een hapje en toen was het echt tijd om op te breken.

Twee deegpakketjes met lekkernijen, twee balletjes met een verrassing in het midden, een verstopte wijngaard, een verstopte (en hervonden!) druif en twee rosé’s in disguise. Verstoppertje is misschien ook wel ons talent! Wie niet weg is, is gezien.

Empanada met garnaal

Een portie korstdeeg

(of een kant en klaar deeg naar keuze)

300 gr garnalen, rauw, in kleine stukjes

1 ui, fijn gesneden

2 tomaten, in kleine stukjes

2 tenen knoflook, fijn gesneden

Peper en zout

1 ei

Scheutje melk

Zoutvlokken

Fruit ui, knoflook en tomaat op middelhoog vuur een minuut of vijf, tot het een consistent geheel wordt. Voeg dan de garnalen toe. Bak heel kort mee, tot alles net gemengd is en breng goed op smaak met zout en peper. Laat afkoelen. Verwarm de oven voor op 180°C.

Rol het deeg uit. Klop het ei los met een scheutje melk (de Engelsen noemen dat zo mooi egg wash). Als je zo’n handig empanada-ding hebt, gebruik je dat om mooi gevormde emapanada’s te maken.

Als je dat niet hebt, maak je een rurale variant – net zo lekker en misschien nog wel mooier ook. Steek cirkels van 10 cm uit het deeg. Leg ongeveer een eetlepel vulling op een helft van het deeg (het is gemakkelijk te veel en dan barst je pakketje open). Bestrijk de rand lichtjes met wat egg wash en vouw de andere helft van het deeg over de vulling heen. Druk de deeghelften zachtjes op elkaar en druk de tanden van een vork rondom langs de rand. Leg de empanada’s op de bakplaat, bestrijk met egg wash en bestrooi met zoutvlokken. Maak zo alle empanada’s – met deze hoeveelheid zouden dat er zo’n 16 moeten zijn. Bak ze ongeveer 20 minuten in de oven.

Serveer ze als hapjes of maak er een salade bij. Stop er ook gerust eens een verzameling lekkere groente in, wat ham & kaas (dat vindt kleine L erg lekker) of een sardien. Eet lekker!