Ineens was het gewone leven weer begonnen met werk en school en clubjes en sport en studie en vrienden en familie. Wat een overgang na die eindeloze hete zomer! Om niet wéér in de valkuil te stappen om na een week al te verzuchten dat het zo druk is, maakten we een plan: een VRIJ-BO en een ZA-O. Elke vrijdag zouden we voortaan eerst een kleine borrel drinken voor we zouden gaan koken en zaterdagochtend zouden we vers brood halen en rustig ontbijten. Daarna zou dan weer van alles kunnen.

Prachtig plan. De eerste vrijdag zaten we er helemaal klaar voor, kleine L en ik: kazen van de markt, vers brood, restje coleslaw, noten, crudités, chipje… En toen echtgenoot J thuis was een lekker glas natuurlijk: wijn voor ons, appelsap voor kleine L. Het werkte als een malle! Heel rustig namen we de dag door, kletsten we een beetje bij, namen we nog een glaasje. Het was stiekem een grote borrel, de halve avond was al om en de trek gestild, dus koken kwam er niet meer van. Maar het was een leuke avond en we verzuchtten in ieder geval niet dat het zo druk was. Ons ZA-O ging ook goed. Tevreden gingen we het weekend en de volgende week in. De VRIJ-BO erna hadden we een bescheiden borrel met neef L erbij, speelden we een spelletje én zette ik ook nog lekker een schaaltje parmigiana in de oven. Nou, het ging goed hoor!

Maar vanaf toen ging het mis, iets met kinderfeestjes, filmafspraken, overwerk, een fietsongeluk en weekendjes weg. Ineens zou de VRIJ-BO met z’n tweeën zijn, er was ’s avonds nog een afspraak gepland, we werden tussendoor ook nog uitgenodigd voor een borrel en er zat weer zo’n vermaledijde bloemkool in de groentetas. Dus terwijl echtgenoot J zijn werk afmaakte en kleine L feest vierde, stond ik naar die bloemkool te staren en in gedachten te mopperen op ons prachtige plan dat in week 3 alweer strandde. En toen kwam er toch nog iets lekkers uit (met dank aan Georgina Hayden). Ik haalde er wat charcuterie, een nootje en een klein kaasje bij, kneedde wat parmezaan door een restje korstdeeg en maakte er stengels van (het moest nu wel iets groots worden vanwege de beperkte tijd). Het werd een heel rustig, lief en lekker borreltje en petit comité. Precies goed eigenlijk. Want ach, het gewone leven bestaat nu eenmaal uit feestjes, ongelukken, overwerk en filmafspraken. Op naar de volgende VRIJ-BO! Ik zie dan wel weer wie er aanschuift.

Geroosterde saffraanbloemkool

1 bloemkool, in roosjes

2 rode uien, in ringen

Snuf saffraan

50 ml kokend water

Olijfolie

1 tl komijnzaad

Peper en zout

Handje geroosterde pijnboompitten

Handje gehakte peterselie

Sauce Orléonais

8 el olijfolie

2 el rode wijnazijn

1 tl dijonmosterd

Kleine teen knoflook

Goede snuf zout

Verwarm de oven voor op 200°C en schenk het water over de saffraan. Laat even trekken. Snijd de bloemkool en ui, schik op een bakplaat, bestrooi met peper, zout en komijnzaad en besprenkel met olijfolie en de helft van het saffraanwater. Schep alles om en bak 15 minuten. Besprenkel de groente dan met de rest van het saffraanwater en bak nog zo’n 10 minuten. Het is klaar als de bloemkool een mooi kleurtje heeft en gaar is.

Maak tussendoor de dressing (deze is van Rick Stein): pers de knoflook uit boven een klein bakje en strooi het zout erop. Druk met de achterkant van een kleine lepel tot een pasta. Als je een raspbordje hebt voor knoflook, werkt dat ook heel goed. Doe de knoflookpasta in een jampotje met de overige ingrediënten en schud tot je een homogeen geheel hebt. Of gebruik je eigen favoriete dressing.

Schik de groenten op een schaal, sprenkel er dressing naar smaak over (bewaar de rest in de koelkast voor later) en bestrooi met pijnboompitten en peterselie. Wij kregen dit met z’n tweeën wel op. Eet lekker!