Toen ik een week of wat geopereerd was, kreeg ik wel weer zin om kookboeken te lezen. Dat is echter verreweg het leukst met een missie, dus vroeg ik mijn eetclubmaatje om alvast na te denken over een thema voor mijn beurt.

‘Kun je iets met Harry Potter?’, vroeg ze me. Of ik daar iets mee kon! Ik verslond die boeken, bestelde zelfs boek 7 vanuit Amsterdam in de enige boekhandel die Bali destijds rijk was, omdat ik niets wilde missen, herlas voor de zekerheid boek 5 en 6 in het vliegtuig erheen en las tussen de wandeling in de rijstvelden en het bezoek aan de tempel, tijdens ontbijt, koffie, lunch én diner. Ik registreerde nog net hoe lekker mijn ontbijt van een pandanpannenkoek met papaya was, maar dat is voor een andere keer.

Ik dacht terug aan al die beschrijvingen van ‘feasts’ op Hogwarts, kerst in ‘The Burrow’ en alle zoetigheid in de trein en in de verschillende snoepwinkeltjes. Zo Engels. Dus dat werd het: een Engels diner, gebaseerd op een klassieke sunday roast en geïnspireerd door de wereld van Harry Potter.

Omdat ik zoveel tijd had om te denken en lezen werden mijn plannen steeds ambitieuzer. Omdat mijn revalidatie niet ging zoals gepland reduceerde die ambitie vervolgens ook weer, totdat ik uit kwam op een diner dat gemakkelijk was in de bereiding, dat goed te plannen en op te delen was en waarbij ik veel kon zitten. Kon ik maar toveren, net als mrs. Weasly…

Maar ik had zoveel plezier! Grissini als toverstokken, geroosterde noten als ‘dragon roasted nuts’, devils on horseback als ‘cockroach clusters’ om mee te beginnen en vervolgens een gougère vermomd als ‘snitch’ met ‘gillyweed salad’ van courgette. Dat was nog maar het begin!

Als je niet van Harry Potter houdt, ben je vast al lang afgehaakt, maar het komt erop neer dat elke gang wel een link had en dat de tafel versierd was met zoetigheden die gelijkenis hadden met magische lekkernijen zoals ‘chocolate frogs’ en ‘Bertie Bott’s every flavour beans’.

Er werd uitermate enthousiast gereageerd op mijn uitnodiging en op de dag zelf kwam eetclubmaatje S. verkleed als Hermione binnen, met in haar hand een zakje echte ‘Bertie Bott’s every flavour beans’ voor kleine L. Iedereen bleek ongeveer net zo gek te zijn op die boeken als ik! Ongelooflijk.

En zo zaten we, vier volwassen vrouwen, de hele avond te praten over de kracht van ‘gillyweed’ en andere trivia (vreemd toch, dat je geen kieuwen krijgt als je gillyweed water bestelt in The three Broomsticks maar wel als je het eet?). Nou ja, bijna de hele avond, we namen ook nog gewoon het leven door.

Ik zou alle recepten wel willen delen en enthousiast willen vertellen over de link met Harry Potter bij elk gerecht, maar dat wordt een beetje raar. Ik deel de devils on horseback, een supersnel en klein fijn hapje dat ik een jaar of tien geleden samen met mrs. Elegance at in The Hind’s Head van Heston Blumenthal. Ik heb natuurlijk geen idee hoe hij dat precies maakte, maar het kwam in mijn beleving neer op een pruim gevuld met chutney en omringd met een stuk ontbijtspek. Ik vond het heerlijk in z’n eenvoud.

Eenmaal thuis ging ik precies met die drie ingrediënten experimenteren en sindsdien maak ik het regelmatig. Omdat het zo eenvoudig is, maakt de kwaliteit van de ingrediënten nogal uit: goede gedroogde pruimen (pruneaux d’Agen zijn het lekkerst), een rijke chutney (die maak ik altijd zelf, meestal van appel maar vanwege Harry dit keer met pompoen erbij) en een biologisch spekje. Daar hoef je niet voor te kunnen toveren…

Devils on horseback

Gedroogde pruimen
Chutney
Ontbijtspek of bacon
Eventueel wat drank

Verwarm de oven voor op 220°C. Week de pruimen even in wat port of iets anders lekkers als je ze te droog vindt (ik vind dat bij de Pruneaux niet nodig). Snijd open, haal de pit eruit en vul de holte met de chutney. Wikkel de pruim in het spek en bak 10 minuten in de hete oven.

Als klein hapje reken ik er twee per persoon, maar als je een hele schaal maakt zijn ze ook zo op. Je kan ze goed voorbereiden en last minute in de oven zetten. Heet het fijnst. Eet lekker!