Voor we op vakantie gingen kocht ik de Delicious. Ik koop altijd een kooktijdschrift, omdat het me inspireert bij het koken op de camping. Nu was er zelfs een heel artikel gewijd aan camping en camper koken ‘voor 1 of 2 pitjes en misschien een fikkie’, dus ik had er zin in!

Het bleken welgeteld 5 gerechten, waarvoor dat fikkie (stiekem gewoon een barbecue) voor alle recepturen nodig was. Dat was een beetje een teleurstelling, aangezien wij letterlijk op één pitje koken en tot voor kort zelfs alleen in twee aluminium pannetjes met zo’n deksel en een los greepje. Sinds kort neem ik, heel luxe, een klein bakpannetje mee. En met die drie pannetjes maak ik op dat ene pitje echt de heerlijkste gerechten!

Vijfentwintig jaar geleden maakte ik in datzelfde pannetje op datzelfde gasje al couscous met avocado, tomaten en lamsworstjes. Nog altijd maak ik allerlei soorten couscous, maar ook gerust zalm met venkel, wentelteefjes van een restje rozijnenbrood, eicurry, groenteomelet of pasta met verse tonijn en citroen. Echtgenoot J. experimenteerde dit jaar met een cappuccino met een hartje. We proberen gewoon van alles uit.

Het geheim is, en daarover zijn Delicious. en ik het eens, om naar de lokale supermarkt of liever nog de markt te gaan en super verse en rijpe ingrediënten te kopen. Dan hoef je verder niet zo ingewikkeld te doen. En omdat het vakantie is, kun je elke dag vers eten halen en heb je alle tijd om te improviseren op dat ene pitje. Heerlijk.

Het dieptepunt van camping koken was een carbonara van Echtgenoot J. vermomd als roerei. We waren in het noorden van Toscane op een heel eenvoudige camping in de bergen, hadden de hele dag gewandeld en op de terugweg bleken alle supermarkten dicht. Nationale feestdag. Wisten wij veel. Zelfs het superkleine campingwinkeltje was dicht. Toen we daar twijfelend voor de deur stonden, kwam de campingdame toch even kijken en gaf ons heel lief wat ze kon missen: spek en ei. ‘Dan maken we een carbonara!’, riep ik enthousiast. We hadden nog wat pasta en parmezaan, dus in theorie had het gekund. Echtgenoot J stond erop te koken maar had eigenlijk nog nooit een pasta carbonara gemaakt en inmiddels nogal honger, dus toen werd het roerei. Zelf met nogal honger was dat een dieptepunt.

Het hoogtepunt van camping koken is ieder jaar weer een panzanella – Italiaanse broodsalade. Er is werkelijk niks culinairs aan en het is meer assembleren dan koken, maar goed op smaak vind ik het echt lekker. Ik maak het altijd op een dag dat we nog een stuk oudbakken brood hebben en een verdwaalde tomaat of lente-ui en vul dat aan met ingrediënten waar ik gewoon zin in heb, maar er zitten bij mij altijd uien, knoflook, sappige tomaten en vis in. Dit is dus eigenlijk geen recept, want de hoeveelheden maken niet uit en je kunt er alles in gooien wat je lekker vindt. Zie het als een leuk idee om op de camping uit te proberen. Of thuis. Of in het park. Want voor dit gerecht heb je zelfs dat ene pitje niet nodig.

Panzanella

oudbakken brood, in stukken

iets uiigs: lente-ui of rode ui, in fijne ringen

goede tomaten, in stukken

knoflook, gehakt

komkommer, in stukken

geroosterde paprika, in repen

verse basilicum, gesneden

rode wijnazijn

goede olijfolie

peper en zout

tonijn, ansjovis of sardines

Doe het brood en de gesneden groente met de vrijgekomen sappen in een kom. Hussel en laat even staan, zodat het brood wat zacht kan worden. Maak goed op smaak aan met olie en azijn (ik houd de klassieke vinaigretteverhouding aan: 3:1), peper en zout en meng rustig door elkaar. Wees voorzichtig met zout als je voor ansjovis kiest. Voeg tenslotte de vis toe. Eet lekker!