‘Het wordt oost-west!’, zei de Wijnzuster, die al een mooie fles in huis had gehaald. Leuk thema, ik vind alles leuk. En ik vind dat we meer wijnen van buiten Europa moeten proeven: dus hup, uit de comfort zone! Ik bedacht een heel verhaal over dat je vanuit Nederland altijd in de Verenigde Staten uit zou komen, of je nou naar het oosten of naar het westen zou reizen en dat Californië bovendien in het westen ligt dus dat het héél goed bij het thema zou passen. Echtgenoot J. keek me wat meewarig aan, maar ik trok me er niks van aan, haalde een Californische fles en besloot dat West-Italië ook heel goed bij het thema zou passen, zodat dat bijzondere flesje Sciacchetrà dat we twee jaar geleden uit Cinque Terre mee brachten ook eens op zou gaan.

Daags voor het apéro kwam de regen met bakken uit de hemel en na een lange dag werken en twee keer 10 kilometer fietsen in vol regen-ornaat had ik maar zin in één ding: koekjes bakken. Dus dat deed ik maar, want ik had gelezen dat koekjes lekker zouden zijn bij die Sciacchetrà. Het werden Siciliaanse amandelkoekjes en Amsterdamse krentenkoekjes van Holtkamp. Kleine L. kwam nog zes keer haar bed uit omdat ze écht niet kon slapen (‘Wat ruikt het hier trouwens lekker en ik heb toevallig nog een beetje honger’) en Echtgenoot J. vroeg zich af hoeveel koekjes er nou echt nodig zijn voor zo’n apéro. Hij was er niet van onder de indruk dat vader Holtkamp het net dode vliegen had gevonden, die krenten en nam er rustig nog één, maar aan het einde van de avond zat er toch nog wat in het blik.

Op de avond van het apéro was er even paniek aan de overkant vanwege een vis die niet gegrild wilde worden, maar toen we eenmaal zaten ging het loos. We begonnen met een sappige witte wijn die geurde naar peer, perzik en bloesem. En kruisbes misschien, maar die zat niet in de snuifdoos en de bessen aan het struikje in de tuin waren nog niet rijp. Ik schreef het voor de zekerheid toch maar in mijn proefnotitie, met een vraagteken erachter. Er was een fijne salade bij van spek en kabeljauw, die half gegrild ook lekker bleek. De Wijnzuster bleek haar thema toch iets anders bedoeld te hebben dan ik dacht: niet oost-west!, maar oost, wést… Thuis best dus. En daar kwam die heerlijke wijn dus vandaan: een Limburgse cuvée van Auxerrois, Müller-Thurgau en Pinot gris van de Apostelhoeve. Echt een verrassing!

Mijn verhaal over reizen naar oost en west sloeg nu al helemaal nergens meer op en werd al even meewarig ontvangen door de Wijnzuster. Ach ja, de wijn smaakte goed: een Chardonnay in Bourgogne-stijl uit de Russian River Valley van Francis Ford Coppola (jawel!) met een mooi etiket, geurend naar citroen, appel en brioche. Hoog in de alcohol, een vleugje boter en vanille maar niet zo’n Trump-wijn dankzij de Bourgondische vinificatie. De Wijnzuster heeft wel wat met film, dus voor haar was er toch óók een leuke verrassing. We aten er een kipje bij met een snelle Provençaalse saus en wat brood. Lekker!

De Sciacchetrà is een vrij onbekende wijn van vrij onbekende druiven (Bosco, Vermentino en Albarola) die op de super steile hellingen van Cinque Terre in Ligurië groeien, een paar maanden mogen drogen op matjes in de schaduw en dan pas geperst worden. Het resultaat is een intense wijn die ruikt en smaakt naar krentjes en abrikoos en toch niet te hoog is in alcohol. We aten er een stukje blauwe kaas bij, wat erg aangenaam was, en erna dus die koekjes. Ook erg lekker.

Binnenkort mogen we weer naar cafés en restaurants en al verheug ik me erop, ik ben erg gaan hechten aan deze huiselijke avonden met zoveel mooie wijnen en lekkere hapjes, de tafel bezaaid met wijnboeken, boekjes vol proefnotities, vieze glazen, broodkruimels en verdwaalde flesjes uit de snuifdoos. Heel tevreden nam ik nog een nachtelijk glaasje en bracht de overige glazen naar de keuken. Oost, west…

Dit eenvoudige gerecht is een combinatie van een Frans recept van Elizabeth David en een Italiaans recept van Claudia Roden – twee grote dames die juist niet thuis bleven en al lang geleden hun reizen maakten en recepten optekenden. Het gerecht is goed voor te bereiden: de kipjes mogen best even in de marinade blijven tot je toe bent aan het bereiden, je mise-en-place voor de saus kun je een paar uur van tevoren doen en de saus kun je ter plekke in een paar minuten bereiden. Ik kocht een kilo kipstukken, marineerde ze meteen allemaal, roosterde voor Echtgenoot J. en Kleine L. wat kip voor bij gebakken aardappelen, legde de rest een paar uur later in de oven voor het apéro, maakte alleen voor ons tweeën de saus, bewaarde de stukken die over waren en verwerkte ze de dag erna in een lekkere lunch. Elizabeth David at overigens gewoon met twee personen die hele kilo op, dat kan natuurlijk ook.

Kip met Provençaalse saus voor twee

Voor de kip:

2 kipkarbonades

2 el olijfolie

Sap van een halve citroen

Paar takjes tijm

Paar takjes basilicum

1 teen knoflook, in reepjes

Iets pittigs naar smaak

Zout

Voor de saus:

Scheutje olijfolie

4 kleine aromatische tomaten

1 teen knoflook

1 ansjovis

Tak oregano

Tak tijm

Tak basilicum

Scheut witte wijn

Handje (Taggische) olijven

Peper en zout

Marineer de kip minimaal een uur (of zolang je hebt) in olie, citroensap, knoflook, tijm, basilicum en iets pittigs. Ik gebruik een combinatie van Spaanse ñora en Turkse pul biber.

Bereid de saus voor: ontvel de tomaten en snijd ze in stukjes, hak de ansjovis samen met het teentje knoflook, snijd de olijven en leg de takken kruiden klaar.

Verwarm de oven voor op 180°C. Smeer de kip nog even goed in met de marinade en stop wat knoflook en kruiden onder het vel, als dat er is. Bestrooi met zout en leg in de oven. Zet de kookwekker op 30 minuten en drink alvast lekker een glas. Als de wekker gaat, laat je de kip in de oven, zet je de wekker nog eens op 15 minuten en bereid je rustig de saus.

Verwarm de olie in een kleine braadpan en sauteer knoflook en ansjovis kort, tot het geurt. Voeg de tomaten toe en bak even mee. Giet er een scheut wijn bij, voeg de kruiden toe en laat rustig op smaak komen en indikken tot de saus een consistentie heeft die je lekker vindt. Voeg de olijven toe, proef en breng op smaak met peper en zout en misschien nog wat pittigs of een kneepje citroensap.

De kip zal nu wel gaar zijn. Serveer hem met de saus en wat brood, of waar je maar zin in hebt. Eet lekker!