‘Kapitein Schurftbaard voor Kapitein Krentenbaard, over!!??’ Twee veertigers met krentenbaard, dat geloof je toch niet? Meteen waren er grapjes over krentenbollen en stiekem zoenen in de tuin en ik kon dagen alleen nog maar aan spotted dick denken, die klassieke Engelse pudding met krenten en rozijnen.
Maar naast grappig, was het natuurlijk ook een beetje zielig. Een peuter met krentenbaard is nog wel om aan te zien, maar zo’n schurftige volwassen man… We haalden de anderhalve metermaatschappij maar weer even in huis, trokken een goede fles open (‘Pas op, dat is mijn glas!’) en na een bezoekje aan huisarts en apotheek was voor echtgenoot J. het leed eigenlijk snel weer geleden.
Hij zag wel een beetje op tegen die ene dag die hij moest werken tussen meivakantie en Hemelvaart (nog zonder medicatie want de communicatie tussen huisarts en apotheek liep ook wat schurftig) en dat is heel begrijpelijk met zo’n tronie als je met pubers werkt. Ik werkte onverwacht thuis en had ineens zo vreselijk veel zin in zalm met sauce verte. Waar dat nou vandaan kwam weet ik ook niet, er zitten niet eens krenten in. Ik had nog een mooie verjaardagswijn liggen die ik graag wilde proeven, dus ik legde die fles koud, keek in de groentela en verzon dit gerecht met een zakje waterkers uit de groentetas, een restje spinazie, een restje geroosterde amandelsnippers en wat zalm. Ik had weinig tijd, dus het werd met een beetje sjoemelen een snelle sauce verte.
Echtgenoot J. was heel blij: met het eten, met de wijn, met het feit dat ik zomaar kleine L. op had gehaald en ook nog zijn kookbeurt overgenomen had, met de vrije dag die hij erna onverwacht bleek te hebben en met de medicijnen die eindelijk bij de apotheek waren gearriveerd. De dag erna ging de zon ook nog schijnen en dronken de mannen aan het einde van de middag een biertje in de tuin, Schurftbaard en Krentenbaard. En kleine L. maakte een tekening waar ze op het laatst toch wat hartjes bij maakte, omdat ze óók van haar papa houdt als hij krentenbaard heeft. Eind goed al goed. Over!
Sauce verte, groene saus dus, is een klassieke Franse saus waar ik al veel versies van tegen ben gekomen, variërend van mayonaise uit een potje met een plukje groen tot ingekookt mosselvocht met veel peterselie. Ik vind de versie van Rick Stein (van de sauce Orléanais) erg lekker. Als ik tijd heb maak ik eerst een verse mayonaise en werk er dan een combinatie van geblancheerde groene groenten (spinazie, waterkers, rucola) en verse zachte groene kruiden door. Hier smokkel ik met een combinatie van mayonaise uit een potje en kwark, niet zo verfijnd maar ook erg lekker! Ik neem wat ik voor handen heb, dit keer was dat waterkers, spinazie, peterselie, bieslook en kervel. Lekker, maar ik miste de dragon wel. Ik mixte de amandeltjes met wat pijnboompitten. De saus wordt hier gebruikt voor een eenvoudige pasta, maar ik vind hem ook erg lekker bij (koude) zalm, bij allerlei andere soorten vis en bij aardappelen of brood.

Orzo met sauce verte en zalm
Snelle sauce verte:
25 gr spinazie
25 gr waterkers
Een volle hand groene kruiden
2 volle el mayonaise
2 volle el kwark
Peper en zout
200 gr orzo
200 gr zalm, warm of koud gerookt
1 teen knoflook, gehakt
Een paar goede handen spinazie
2 lente-ui, gesneden
3 el pijnboompitten, geroosterd
Peper en zout
Citroen
Zet een pan water met zout op die groot genoeg is voor de orzo. Blancheer er eerst de spinazie en de waterkers één minuutje in, schep uit de pan, spoel af onder koud water en laat uitlekken. Bewaar het water voor de orzo.
Druk zoveel mogelijk water uit de groenten en doe ze in de keukenmachine (de kleine kom als je die hebt) met de kruiden, mayonaise en kwark. Laat draaien tot een mooie groene saus. Proef en breng goed op smaak.
Kook de orzo en snijd de zalm in stukken. Hak ondertussen de knoflook en lente-ui en rooster de pitten. Leg de knoflook, lente-ui en spinazie in een schaal.
Giet de gare orzo af, schud de hete orzo op de spinazie en wacht een minuutje of wat. Zo gaart de spinazie een heel klein beetje en wordt hij wat zachter. Leg er dan de sauce verte, zalm en pijnboompitten op en besprenkel met wat citroensap. Meng luchtig met de orzo en het groen eronder. Goed voor 3-4 personen. Eet lekker!



Kapitein Krentenbaard heeft erg genoten van deze ‘sauce verte’. Het verzacht gegarandeerd elk leed, over.
Echtgenoot J.
Dat is lief, echtgenoot J. 🙂