‘Het is een beetje een snoepje, maar dan voor de hartig-liefhebber,’ roept de Wijnzuster. Wet februari is begonnen hoor! Het snoepje voor hartig-liefhebbers waar ze het over heeft is een dampende papillote met paddenstoelen, dragon en room. De Wijnzuster had ‘verrassing’ als thema bedacht en ik vind papillotes, hoe ouderwets ook, altijd een cadeautje op je bord. We drinken er een Rully bij, zo’n volle witte Bourgogne met boter en noten uit de Côte Chalonnaise. Deze is mooi in balans met het zuur van wat citrus en de fruitigheid van gele appel en peer. Omdat paddenstoelen ook mooi gaan met fruitige rode wijn, serveerde ik er daarnaast een glas Tinta de Toro bij, een Tempranillo uit Toro. Zonder houtrijping – een Joven. Vers rood fruit en peper, fruitig en lekker, maar niet zo lekker bij deze paddenstoelen. De Rully daarentegen past wonderschoon. We schrapen de restjes saus met lekker brood uit de papillotes tot er werkelijk niks meer in zit en verzuchten hoe fijn het is, dat deze maand weer gewoon nat is.
De Wijnzuster zet ondertussen een fles in de koelkast en haalt een schaal met een hele kip tevoorschijn met prachtig gegaarde tomaatjes ernaast. Ze vlijt kip en tomaten op een sneetje van het lekkere brood en lepelt er wat jus over. De kip is boterzacht en – net als de paddenstoelen – anijzig, dit keer door venkelzaad. De tomaatjes zijn sappig en de wijn is verrukkelijk: fruitig, aards en soepel. Mijn pinot noir alert gaat af, maar dat zou wel héél toevallig zijn, twee keer Bourgogne op deze avond. ‘Denk even aan je eerste wijnexamen,’ helpt de Wijnzuster me. Rode Sancerre! Ongeveer de enige fout in de theorievragen die ik toen maakte, dus dat ben ik natuurlijk nooit meer vergeten. En echt een verrassing, want een rode Sancerre (ja, die bestaat dus!) had ik nog nooit gedronken. Niks mis met mijn pinot noir alert, maar Loire dus in plaats van Bourgogne. Werkelijk heerlijk en prachtig bij de kip. Terwijl we nog een glas nemen constateren we dat we ook dit keer weer zijn gezwicht voor onze voorkeur voor een koel klimaat wijn en specifiek voor Frankrijk. Tijd voor een overzees avontuur de volgende keer: Zuid-Amerika! Februari wordt extra wet.
Deze papillote is gebaseerd op een recept van Ottolenghi en is gemakkelijk en snel te maken, zoals alle papillotes. Het komt hierop neer: je vouwt wat je lekker vindt in een stuk bakpapier, je doet even 20 minuten iets voor jezelf en je kunt aan tafel. Door eten in een afgesloten pakketje in de oven te garen, behoud je smaak en geur. Als je wat gemakkelijk smeltende kaas bij dit pakketje doet, zoals taleggio, en er goed brood bij serveert, heb je een maaltijd. Deze hoeveelheid is genoeg voor een tussengerecht voor drie of een maaltijd voor twee. Lege snoeppapiertjes verzekerd!

Papillote met paddenstoelen
300 gr gemengde paddenstoelen
100 gr gare vastkokende aardappels, in stukjes
3 el gehakte dragon
2 tenen knoflook, gehakt
2 el olijfolie
4 el room
1 el Pernod
Eventueel een stuk Taleggio
Peper en zout
Verwarm de oven voor op 200°C. Leg drie vellen bakpapier klaar en, als je een buideltje wil maken, drie stukjes keukentouw. Meng alle ingrediënten voorzichtig in een kom en breng goed op smaak met zout en peper. Ik doe dat het liefst met mijn handen. Als je Taleggio gebruikt, snijd er dan stukjes van en meng ze met de overige ingrediënten.
Verdeel alles over de drie vellen bakpapier. Als je een bundeltje wil maken, leg de vulling dan in het midden, als je er een pakketje van wil maken net onder het midden, zodat je de lange kant over de vulling kunt vouwen. Bind het buideltje dicht met touw of vouw het pakketje netjes dicht en leg ze op een bakplaat. Bak ongeveer 20 minuten en serveer met goed brood. Eet lekker!



