Het was woensdagmiddag, één van de laatste mooie dagen van het jaar en samen met kleine L. en een vriendinnetje liep ik de tuin in voor een picknick. ‘Wauw,’ zei het vriendinnetje toen ze drie stappen in de tuin had gezet, ‘dit is echt een geweldige tuin! Het lijkt wel een tovertuin!’ Na de lunch leidde kleine L. haar helemaal enthousiast rond en ze bleven lang in de pluktuin hangen. Toen ik even ging kijken kauwde de één op een laurierblad en de ander op een tak colakruid. ‘Lekkere tuin, zeg!’, zei het vriendinnetje. Ik inspecteerde de borlottibonen en zag dat het ondertussen wel tijd was om te oogsten. De meisjes wilden wel helpen. En proeven. Geduldig plukten ze de peulen van de plant, peuterden de prachtig gevlekte bonen eruit (‘Zo mooi!’) en stopten ze in hun mond. ‘Rauw ook best lekker,’ concludeerde kleine L.

Weer boven zette ik ze op in water met een paar gekneusde tenen knoflook en een goede tak verse salie en kookte ze een half uurtje. Het rook heerlijk, maar het is altijd zo jammer dat de prachtige vlekjes verdwijnen als je ze kookt! Eenmaal afgegoten goot ik er een goede plens olie overheen, liet ze afkoelen en verwerkte ze in een salade met spinazie. Heerlijk.

Toen ik even later de deur uit wilde gaan, zag ik dat er een nectarine van de boom gevallen was. Eindelijk! Ik kreeg het boompje in juni van vrienden als laat cadeau voor mijn verjaardag die half maart totaal in het water was gevallen. Ik had gelezen dat ze in augustus rijp zouden worden, maar ze zagen steeds zo bleek en het was al september en zou het wel goed komen met die nectarines – ja dus: ze waren bleek maar heerlijk sappig en zoet. Kleine L. was verrukt over het fruit van onze eigen boom en vond het de lekkerste nectarines van de wereld. Ik ook eigenlijk. Ze inspecteerde de appelboom ook meteen even, maar daar kon nog niet geoogst worden.

Toen echtgenoot J. even later hongerig thuis kwam en klaagde over de volle lunchtrommel die hij op zijn werk vergeten was, het gebrek aan tijd om überhaupt te eten en HONGER, kreeg hij een verse nectarine en bood ik aan een salade te maken. Zo gedaan, ik had alles toch al voor het grijpen. ‘En, hoe vind je het?’, vroeg ik toen hij een paar minuten later tevreden aan tafel zal. ‘Ja, erg lekker! Maar ik mis iets… bonen of zoiets zouden er wel lekker in zijn.’ Wel verdorie, die hele salade was ontstaan met de oogst van die bonen en nu vergat ik ze nog toe te voegen ook! Snel kwam ik aan met het schaaltje bonen. ‘Doe alles maar,’ zei echtgenoot J. met volle mond, ‘ik heb honger.’ En even later: ‘Veel beter… goed idee van mij hè, bonen in deze salade!’

Borlottibonen dus. Of kievitsbonen in het Nederlands – als je de prachtig gespikkelde rauwe bonen ziet snap je wel waarom. De bonen die ik toch iets te vroeg geoogst had, hadden de mooie spikkels overigens niet. Ik kreeg droge kievitsbonen in het voorjaar van mijn aardige collega (die ons ook van erwten voorzag, inderdaad) en samen met kleine L. werd het weer een leuk zaaiproject. Ik heb ze eigenlijk nog nooit vers op de markt of in de winkel gezien, dus normaliter gebruik ik borlottibonen uit blik. Vers waren ze absoluut veel lekkerder, maar uit blik gaat ook prima.

Deze salade vind ik heerlijk zoals hij hier staat, maar hij is ook lekker met andere bonen zoals canellinibonen of reuzebonen, ook lekker zonder vis (met een goede kaasplank en vers brood bijvoorbeeld). Wat geschaafde parmezaan in plaats van vis lijkt me ook lekker, maar heb ik niet uitgeprobeerd. Dit is voor ons voldoende voor vier personen als lunch of twee personen als hoofgerecht. Lekker met brood. En vergeet de bonen niet.

Salade van borlotti en spinazie

100 gram fijne spinazie

2 lente-uitjes

200 gr gekookte borlottibonen (klein blikje)

20 Taggiasche olijven

2 stengels bleekselderij

10 blaadjes salie

Handje platte peterselie

1 blikje (duurzaam gevangen) tonijn

Ansjovis naar smaak

2 el goede olijfolie

1 el citroenolie

1 el rode wijnazijn

Peper en zout

Kleine teen knoflook

Snijd de lente-ui, bleekselderij en olijven, hak de kruiden en spoel de bonen af als je een blikje gebruikt. Maak een dressing van de oliën, azijn, geperste knoflook, peper en zout. Doe de spinazie in een schaal en voeg de bonen, lente-ui, bleekselderij, olijven, kruiden, tonijn en eventueel de ansjovis toe. Vermeng met de dressing en dien meteen op. Eet lekker!