We vierden vier dagen feest! En eigenlijk zomaar. Nou ja, we vierden dat mrs. Elegance met echtgenoot eindelijk weer naar Nederland kon komen, ik bedankte het snorrig-meedenk-trio, het was bijna het einde van de vakantie we vierden vriendschap, liefde, peetmoederschap en al dat soort zaken – maar dat was allemaal pas later op de avond.

We begonnen met een diner voor twee in Dapper tutto. De vriendelijke gastheer schonk rustig een glas prosecco in en mompelde met een klein, charmant accent toen hij zag dat ik zijn bewegingen nauwkeurig volgde: ‘Geduld met bubbels…’ Echtgenoot J. toen hij weer in de keuken was: ‘Wat zei hij nou?’ Ik: ‘Geduld met bubbels!’ Echtgenoot J.: ‘Ah.’ En dat ging de hele avond ongeveer zo verder. Meestal versta ik echtgenoot J. niet zo goed en ben ik degene die steeds vraagt: ‘Wat zei je nou?’, dus deze omgekeerde situatie bleef grappig. Maar goed, ondertussen at ik een gateau van biet en geitenricotta, een zeebaars met tomaatjes en een koffie semi-freddo en dronken we een Barbera. Alles werd in die kleine keuken vers bereid en het was lekker! En grappig – ik had voor het diner van de dag erna ook zeebaars bedacht.

Maar eerst was er de dag erna in de middag een afternoon tea met de Onsnorrige, de Wijnzuster en Mrs. Elegance in de pluktuin. Dat werd ook een kwestie van geduld met bubbels, want we zaten uren aan tafel en er kwam geen thee aan te pas, maar wel een cheesecake, scones met rozemarijn, snorrige Weesper moppen, ananas met kokoscrumble en nog wat ander vers fruit én zalmpalmiers van de Wijnzuster. En bubbels dus: een Silex uit de Loire en een goede prosecco – allebei voegden ze heerlijk.

Na een kop verse verveine op een kleedje in het gras, toch maar, gingen we binnen rustig verder met het diner. Burrata met sous-vide gekonfijte groenten, zeebaars uit de oven, sorbet van watermeloen, varkenshaas met kruidensla van echtgenoot J., een plankje Italiaanse kazen en een espresso met een mopje. We dronken een witte Siciliaanse met obscure druiven, een Chianti en een Muscat Bleu Barrique van de Reestlandhoeve bij de kaas. Ach, wat was het fijn.  

Nou ja, en toen volgde alweer een wijnproeverij bij de Reestlandhoeve, een diner en overnachting in een hotel en tot slot een lunch bij de Klomp. We kwamen er zelfs Joyce (Lievelings) nog tegen.

En nu zijn de feestelijkheden voorbij en gaan we weer over tot de orde van de dag. Toen we thuis kwamen bracht ik samen met kleine L. even wat orde in de chaos. Toen ze de lege fles Muscat Bleu in de glasbak liet vallen, vroeg ze: ‘Mama, is dit een bourgogne?’ Ik wist even niet wat ik moest zeggen, mompelde ‘Eh, nee…’ en dacht ondertussen: ‘Het is nu echt tijd voor geduld met thee…’

Geen recept dit keer! Ik wilde gewoon deze heerlijke dagen vol lekker eten en vriendschap als afsluiting van de vakantie delen.