Mijn vader had dus altijd al dat volle wijnrek (dat sinds kort ook in een heuse kelder staat) en wij hebben zijn voorbeeld mooi gevolgd. Mijn zusje heeft een beginnende wijnverzameling in haar kelder en ik bewaar mijn mooie wijnen in de berging – die ik stiekem kelder noem omdat het mooier klinkt en omdat het onder onze daktuin ook een constante temperatuur heeft van zo’n 14 ºC. Mijn broertje heeft echter al jaren met recht een WIJNKELDER. Met een vriend bouwde hij een groot wijnrek en inmiddels ligt dat tjokvol met de mooiste wijnen, liefdevol afgeschermd met een laagje stof en een doek. Als klimmer komt hij veel in Catalunya en in die buurt ligt toevallig een heel interessante wijnstreek, de Priorat, die samen met de Rioja de hoogste wijnclassificatie heeft. Mijn broertje is inmiddels kind aan huis bij één van de beste wijnhuizen daar, Scala Dei, en neemt ieder jaar wat flessen mee die dan weer een mooi plekje krijgen in zijn almaar uitdijend rek. Gelukkig doet hij aan bestellingen.

Voor deze wijn-spijs met de Wijnzuster trok ik een Scal Dei Pla dels Angels open, een rosé. Nu ben ik eigenlijk niet zo dol op rosé, maar van Scala Dei had ik nog nooit iets gedronken dat ik niet lekker vond en deze fles was verkozen tot de beste rosé van Catalunya. Het bleek zo’n kruidige, lichtroze wijn, geurend naar licht rood fruit en grapefruit. Het verhaal gaat dat een herder in de Priorat een visioen had waarin hij engelen zag opstijgen – als op een trap naar de hemel (vandaar de naam van het wijnhuis). Wij stegen ook een beetje op. De wijn was heerlijk en stevig genoeg voor de gerechtjes die ik erbij serveerde: salade met aardappel en tonijn, gerookte amandelen, camembert, serranoham, ansjovis olijven en tomatensalade met chermoula. De geroosterde kikkererwten die ik maakte waren geen succes, dat werden een soort kruidige meelballetjes.

Chermoula is een Marokkaanse kruidenpasta en echt zo’n smaakmaker die je overal voor kunt gebruiken. Denk aan pesto of pistou, maar dan spannender – je eten stijgt er ook een beetje van op. Als ik het maak, maak ik meteen een grote hoeveelheid en bewaar het in een potje in de koelkast (met een stukje afplaktape met de datum erop). Ik heb het ook wel eens ingevroren, maar daar werd het een beetje muf van. In de koelkast kun je het een week of twee bewaren. Ik marineer er vis in en bak die en papillotte in de oven, gebruik het in soep, serveer het als saus of dip bij brood en het is dus erg lekker in een salade. Voor deze wijns-spijs hield ik het bij goede tomaten maar als je hem aanvult met bijvoorbeeld kikkererwten, komkommer, paprika, aardappel of feta en er een broodje bij serveert, heb je een lichte maaltijd. Er zijn, zoals bij alle klassiekers, heel veel recepten voor handen en ze komen allemaal ongeveer op hetzelfde neer, maar zo vind ik chermoula het lekkerst.

Chermoula

Bosje koriander

Bosje platte peterselie

Zest en sap van een citroen

0,75 dl olijfolie

1 teen knoflook

1 tl paprikapoeder (zoet, scherp, gerookt)

1 tl ras el hanout

1 tl gemalen komijn

Doe alles in de keukenmachine en draai tot een niet al te gladde saus. Proef en breng op smaak met peper en zout. Voeg eventueel nog wat olie toe als je het te dik vindt. Eet lekker!