Rabarber groeide bij mijn opa in de moestuin, bij mijn ouders in de tuin (van een stekje van opa) en nu ook weer in onze Amsterdamse pluktuin. Mijn buren houden er niet van denk ik, want ieder jaar is de oogst nagenoeg alleen voor mij. Rabarber. Mijn moeder kookt goed, maar rabarber werd altijd als groente geserveerd naast de aardappelen, wat ik een rare combinatie vond. Het voelde naar aan je tanden en om de één of andere reden was het altijd snottig groen. Ik had er niet zoveel mee. Veel later pas ontdekte ik dat het erg lekker is in desserts en taarten. En daar had ik wel veel mee! Ik ontdekte dat mijn moeder de schil eraf haalde – en dat daarmee de mooie roze kleur ook verdween, dat rabarber garen in de oven zorgde voor een betere vorm en kleur én dat specerijen en suiker de smaak van de rabarber en de balans in zoet en zuur veel goeds doen. En toen ben ik gaan experimenteren: basis voor een tatin, vulling voor een gebakken deegboden met wat room, compote voor syllabub én samen met aardbeien voor in de jam. Lekker! Echtgenoot J. speelde een paar jaar in een band en als ze optraden genoot ik altijd zo van het refrein van het lied Rabarber: rabarber, rabarber, rabarbera… Ik kan geen rabarber zien of het zingt rond in mijn hoofd en vandaag was dat dus ongeveer de hele dag, want ik oogstte de rabarber vanochtend, maakte vanmiddag een cake en deelde die vanavond uit op het zondagse Coronaconcert in de binnentuin. Echtgenoot J. weer op gitaar en ik stilletjes genietend op een bankje met een stukje cake. Rabarbera…

De basis voor deze cake is een quatre quarts. Ik geloof dat dit in het Nederlands ‘evenveeltjes’ heet, maar dat woord vind ik een beetje stom. Het betekent heel simpel dat je voor de basisingrediënten gelijke delen neemt, waarmee het recept ook gemakkelijke te vermeerderen of verminderen is: 50 gram boter/suiker/zelfrijzend bakmeel op 1 ei. En een snuf zout natuurlijk, maar dat hoort thuis in al je baksels. Vanille en anijs doen het goed met rabarber, maar als je het niet in huis hebt laat je het gewoon weg of je vervangt het door iets anders, gember bijvoorbeeld. De amandelolie haalt de smaak van de cake op, maar kan uiteraard ook weggelaten worden. Tot slot: als het geen rabarbertijd is, kun je de cake ook maken met appels (lekker met kaneel), peren (lekker met kardemom) of pruim.

Rabarbercake

200 gram roomboter

200 gram fijne suiker

200 gram zelfrijzend bakmeel

4 eieren

Snuf zout

400 gram rabarber

Theelepel gemalen anijs

Theelepel vanille-essence

Drup bittere amandelolie

Handje gemalen amandelen

Drie eetlepels kristalsuiker

Poedersuiker

Verwarm de oven voor op 175˚C. Bekleed een bakvorm met bakpapier (ik koos voor een rechthoekige van 25×35, maar rond of kleiner kan ook – dan heb je gewoon een dikkere laag cake). Was en droog de rabarber en snijd in stukken die passen bij je vorm. Mix de boter met de suiker tot een romig geheel. Voeg één voor één de eieren en dan de amandelolie toe. Meng het bakmeel met het zout en de specerijen en voeg (gezeefd) in delen toe aan het beslag. Verdeel het beslag over de bakvorm, bestrooi met de amandelen en druk de rabarber in het beslag. Strooi de suiker over de rabarber en bak ca. 45 minuten in de oven.

Hij is gaar als een satéprikker er droog uit komt, het beslag licht is gebruind en de rabarber gaar is. Laat afkoelen in de vorm op een rooster. Bestrooi met poedersuiker (of gestampte muisjes voor een extra anijssmaakje en verdeel in blokjes. Eet lekker!